Het Sint en Pietengilde stuurt een brief naar de Kinderombudsman naar aanleiding van het standpunt dat de Kinderombudsman heeft ingenomen: Zwarte Piet moet aangepast worden. Er komt meteen veel kritiek uit de samenleving. Het oordeel van de Kinderombudsman is gebaseerd op eenzijdige en subjectieve informatie. De Kinderombudsman heeft alleen gesprekken gevoerd met kinderen van tegenstanders. Deze ouders hangen allerlei onjuiste associaties aan Zwarte Piet, maar hun rol blijft buiten beschouwing en onjuiste interpretaties worden zonder meer geaccepteerd. Op een eerder verzoek van het Gilde om een gesprek wilde de Kinderombudsman niet ingaan. Er wordt voorbijgegaan aan het recht op het doorgeven van de culturele traditie.
De belangrijkste punten uit het antwoord van de Kinderombudsman zijn: Er is geen representatief wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de beleving van kinderen. De Kinderombudsman heeft klachten ontvangen en kiest ervoor om een algemeen standpunt te formuleren. De herkomst van Zwarte Piet is daar niet in betrokken.
Het blijkt dat meer partijen hetzelfde antwoord kregen, hier een citaat daaruit. Het volledige antwoord staat erna.
“… Op basis van alle voorhanden zijnde informatie oordeelt De Kinderombudsman dat Zwarte Piet tot discriminatie, uitsluiting en pesten kán leiden en dat strookt niet met het Kinderrechtenverdrag.
…
De Kinderombudsman pleit niet voor afschaffing van het Sinterklaasfeest of Zwarte Piet. Het feest kan gewoon blijven bestaan. Alleen het uiterlijk van Zwarte Piet zou aangepast moeten worden zodat het ook een feest is en blijft voor álle kinderen.”
Vervolgens vraagt het Gilde in een tweede brief om alsnog inhoudelijk antwoord te geven op onze eerdere punten en het ingenomen standpunt te onderbouwen.
In 2025 ontdekt Michiel de Jong een bron die aan de basis staat van het standpunt van de Kinderombudsman uit 2016. Het is een brief uit 2015 waarvan blijkt dat die niet gericht was aan een kind, zoals de Kinderombudsman beweert, maar aan de moeder, een anti-Zwarte Piet-activiste. Deze bron toont aan dat de onderbouwing niet deugt en dat de Kinderombudsman heeft gelogen over de toedracht.
In deze video zie je onder andere:
Op 1 april 2016 is er een demonstratie door anti-Zwarte Piet-activisten van het comité ‘Neem stelling tegen Zwarte Piet’ voor het kantoor van de Kinderombudsman.
Op 27 september 2016 vinden gesprekken plaats tussen kinderen van ouders van datzelfde comité en de Kinderombudsman, georganiseerd door het NinSee (Nationaal instituut Nederlands Slavernijverleden en erfenis).
Op 30 september 2016 komt de Kinderombudsman met haar standpunt en vertelt in de uitzending van Pauw hoe een kind met de brief bij haar kwam.
Op basis van deze nieuwe bron dienen De Jong en het Sint en Pietengilde een klacht in bij de Kinderombudsman met het verzoek het standpunt te herzien.
De Kinderombudsman weigert inhoudelijk in te gaan op de klacht en reageert met een procedurele afwijzing.
Vervolgens sturen wij de klacht formeel door naar het instituut Nationale Ombudsman, waar de Kinderombudsman onder valt. Zie hier de extra toelichting op de klacht.
De Kinderombudsman reageert weer met een procedurele afwijzing. Ditmaal definitief, nieuwe correspondentie wordt niet meer in behandeling genomen.
Het Sint en Pietengilde stuurt een brief naar de Kinderombudsman naar aanleiding van het standpunt dat de Kinderombudsman heeft ingenomen: Zwarte Piet moet aangepast worden. Er komt meteen veel kritiek uit de samenleving. Het oordeel van de Kinderombudsman is gebaseerd op eenzijdige en subjectieve informatie. De Kinderombudsman heeft alleen gesprekken gevoerd met kinderen van tegenstanders. Deze ouders hangen allerlei onjuiste associaties aan Zwarte Piet, maar hun rol blijft buiten beschouwing en onjuiste interpretaties worden zonder meer geaccepteerd. Op een eerder verzoek van het Gilde om een gesprek wilde de Kinderombudsman niet ingaan. Er wordt voorbijgegaan aan het recht op het doorgeven van de culturele traditie.
De belangrijkste punten uit het antwoord van de Kinderombudsman zijn: Er is geen representatief wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de beleving van kinderen. De Kinderombudsman heeft klachten ontvangen en kiest ervoor om een algemeen standpunt te formuleren. De herkomst van Zwarte Piet is daar niet in betrokken.
Het blijkt dat meer partijen hetzelfde antwoord kregen, hier een citaat daaruit. Het volledige antwoord staat erna.
“… Op basis van alle voorhanden zijnde informatie oordeelt De Kinderombudsman dat Zwarte Piet tot discriminatie, uitsluiting en pesten kán leiden en dat strookt niet met het Kinderrechtenverdrag.
…
De Kinderombudsman pleit niet voor afschaffing van het Sinterklaasfeest of Zwarte Piet. Het feest kan gewoon blijven bestaan. Alleen het uiterlijk van Zwarte Piet zou aangepast moeten worden zodat het ook een feest is en blijft voor álle kinderen.”
Vervolgens vraagt het Gilde in een tweede brief om alsnog inhoudelijk antwoord te geven op onze eerdere punten en het ingenomen standpunt te onderbouwen.
In 2025 ontdekt Michiel de Jong een bron die aan de basis staat van het standpunt van de Kinderombudsman uit 2016. Het is een brief uit 2015 waarvan blijkt dat die niet gericht was aan een kind, zoals de Kinderombudsman beweert, maar aan de moeder, een anti-Zwarte Piet-activiste. Deze bron toont aan dat de onderbouwing niet deugt en dat de Kinderombudsman heeft gelogen over de toedracht.
In deze video zie je onder andere:
Op 1 april 2016 is er een demonstratie door anti-Zwarte Piet-activisten van het comité ‘Neem stelling tegen Zwarte Piet’ voor het kantoor van de Kinderombudsman.
Op 27 september 2016 vinden gesprekken plaats tussen kinderen van ouders van datzelfde comité en de Kinderombudsman, georganiseerd door het NinSee (Nationaal instituut Nederlands Slavernijverleden en erfenis).
Op 30 september 2016 komt de Kinderombudsman met haar standpunt en vertelt in de uitzending van Pauw hoe een kind met de brief bij haar kwam.
Op basis van deze nieuwe bron dienen De Jong en het Sint en Pietengilde een klacht in bij de Kinderombudsman met het verzoek het standpunt te herzien.
De Kinderombudsman weigert inhoudelijk in te gaan op de klacht en reageert met een procedurele afwijzing.
Vervolgens sturen wij de klacht formeel door naar het instituut Nationale Ombudsman, waar de Kinderombudsman onder valt. Zie hier de extra toelichting op de klacht.
De Kinderombudsman reageert weer met een procedurele afwijzing. Ditmaal definitief, nieuwe correspondentie wordt niet meer in behandeling genomen.