Weer normaal maken wat normaal is
Lieve kinderen, Deze ochtend werden we hier in Spanje gewekt door onheilspellend nieuws. Een verwarde dame uit Rotterdam vindt de Sint niet inclusief, ook hij moet van kleur verschieten. Waar…
Lieve kinderen,
Deze ochtend werden we hier in Spanje gewekt door onheilspellend nieuws. Een verwarde dame uit Rotterdam vindt de Sint niet inclusief, ook hij moet van kleur verschieten. Waar moet dat heen? Is in Nederland dan niets meer heilig, zelfs Sint-Nicolaas niet? Wat is er van ons en jullie land geworden? De stoottroepen van de domheid stampen de laatste stukjes traditie onder hun spijkerlaarzen. Uit alle media gilt 24 uur per dag de boodschap van het ministerie van correcte meningen. Je zou bijna zeggen kinderen: ‘Nederland lijkt wel bezet gebied’, waar burgemeesters, fout in sinterklaastijd, met subsidiedwang de herinnering aan het sinterklaasfeest trachten te verbleken.
In deze duistere tijden, vragen de Pieten wel eens bezorgd: “Sint-Nicolaas wat is dat, dat nieuwe normaal?” Is de toekomst nog wel daar, zijn wij nog wel van deze tijd? En wat zegt Sint-Nicolaas dan? Het leven, beste Pieten, is als een klok, iedere seconde is de tijd niet meer van deze tijd maar morgen is hij dat weer wel. Ja, Nederland is bezet. Heel Nederland? Nee! Kleine dorpjes blijven dapper weerstand bieden. Doodgewone helden die niet wegkijken als de Pieten worden weggevoerd. Een druppel hier, een druppel daar, maar druppels worden een stroom en die stroom stijgt al meer en meer. Tweeënzeventig procent van de Nederlanders vindt nu al dat je de Piet mag zijn die je bent!
De woke wolken trekken langzaam op. Op steeds meer plekken vormen zich kleine verzetsgroepjes, Sint en Pieten die plotseling verschijnen en over straat gaan, snoep uitdelend. Een kleine intocht in een wijk zonder subsidie of gemeente. De kaarslichtjes in de duisternis. Kinderen, de goede kant van onze geschiedenis heeft de toekomst. Om met Zijne Majesteit de Koning te spreken: we gaan weer normaal maken wat normaal is.
